Gastblog: Voorbereiding is alles!

Ze strijkt het haar naar achteren, strakker en strakker. Ieder rimpeltje verdwijnt uit haar gezicht en haar ogen vervormen zich tot twee angstaanjagende amandelen. Ze móet winnen vandaag, geen haar op haar hoofd die denkt aan verliezen. 

Geroutineerd draait ze een elastiekje rond het verzamelde dosje haar op haar achterhoofd, maar zodra ze loslaat springen er minuscule piekjes los. Tandenknarsend probeert ze de weerbarstige lokken vast te pinnen. Het lukt haar niet. De puntige schuifjes pakken het haar niet. Ze vloekt hardgrondig en grijpt een nieuw pakje spelden. Doelbewust zet ze er één haaks op haar hoofd. Langzaam maar overtuigend begint ze te drukken, dieper en dieper. Pang.., door haar hoofhuid, krrak.. door haar schedel. Zo, die zit! Nog één en nog één, met alle kracht die ze in zich heeft zet duwt ze de haarpinnen naar binnen, als punaises in het zachtboard. 

Met onbeweeglijk gelaat betreedt ze even later het strijdperk. Lachen is onmogelijk, maar dat was ze ook niet van plan. Winnen zal ze! 

Nog voor ze de eerste bal geslagen heeft, lopen bloeddruppeltjes over haar gezicht. Na de eerste game zelfs in haar ooghoeken. Ze wil graag knipperen, want het beneemt haar het zicht. Maar iedere spier in haar gezicht staat strak; het is onmogelijk. Verblind door woede, bloed en tranen doet ze een ultieme poging... en... 

“Lieverd, opstaan! Je eerste competitiedag, je moet vroeg verzamelen, weet je nog?”

“Huh, wat?” Ze wrijft slaperig in haar ogen. 

“Ben je zenuwachtig, je lag nogal te woelen?”

“Ik? Ben je gek, voor zo’n partijtje tennis?”

- Door Harriët Bergsma -

Competitie blog overzicht